“Boş Zamanlarımda Kitap Okurum!” Klişesi

“Okumak Özgürlüğe Uçmaktır!” (Aliya İzzetbegoviç)

Merhabalar arkadaşlar, bu gün “Boş Zamanlarımda Kitap Okurum” klişesinden bahsedeceğim. İlk okulda öğretmenlerimiz “Boş zamanlarında ne yaparsın evladım?” gibi bir soru sorduğunda şüphesiz bir çoğumuz “Kitap okurum” cevabını vermişizdir. Boş zamanlarımızda koltuğa uzanıp saatlerce çizgi film izlediğimizi söyleyecek değiliz ya! Tabii ki kitap okurum diyeceğiz 🙂 O dönemlerde en popüler ve en işe yarar cevap da buydu zaten 😀 Peki gerçekten de böyle mi olmalı? Kitap sadece boş zamanlarda mı okunmalı? Tabii ki hayır !

Kitap, sadece boş zamanlarda okunan, zaman geçirmek için bir eşya değil, zamanı değerlendirmek için okunan bir eşya olmalıdır. “Boş zamanlarımda kitap okurum” dediğimiz zaman kitabı, boş zamanları doldurmak, zamanı hızlıca geçirmeye çalışmak için kullanılan basit bir eşyaya indirgemiş oluyoruz. Halbuki kitap daha da fazlası…

Kitabı boş zamanlarda okumak yerine, kitap okumak için zamanımızı ayırmalıyız, çünkü kitap zamanımızı değerlendiren en önemli araçlardan birisidir. Zaman boşa geçirilebilecek kadar kıymetsiz değil, zamanımızı en iyi şekilde değerlendirmeliyiz. En iyi şekilde değerlendirmek için yapabileceğimiz en iyi şeylerden birisi de kitap okumak. Çünkü kitap, zamanı değerlendirdiği gibi insanı da değerlendirir, olgunlaştırır ve özgürleştirir. Kitabın özgürleştirdiğini en çarpıcı şekilde ortaya koyan söz bence “Okumak Özgürlüğe Uçmaktır!” (Aliya İzzetbegoviç) sözüdür. İnsan gerçekten uçamaz belki ama, düşüncelerinde özgürce uçabilir, bunun yolu da kitap okumaktan geçer.

Yani demem o ki, kitabı zaman geçirmek için bir eşya olarak değil de, zamanımızı değerlendirmek için bir araç olarak görelim. Eğer biz onu zamanımızı değerlendirmek için kullanırsak o da bizi değerlendirir!

Kalın sağlıcakla 🙂

Bunu paylaşın...

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir